บทที 5

บทที่ 5

สรุป อภิปรายผลและข้อเสนอแนะ

1.  สรุปผล

        จากการศึกษาเรื่อง การศึกษาดาวเทียมที่โคจรอยู่รอบโลก จากสื่ออินเตอร์เน็ต ข้อมูลจากห้องสมุดโรงเรียนสุรวิทยาคาร ได้ผลการศึกษาดังนี้ ดาวเทียมสื่อสาร ดาวเทียมสื่อสารนั้น จะถูกสงขึ้นไปในช่วงของอวกาศ  เขาสู่วงโคจรโดยมี ความหางจากพื้นโลกโดยประมาณ 35,786 KM. ซึ่งความสูงในในระดับนี้จะเป็นผลทำใหเกิดแรงดึงดูดระหว่าง โลก และดาวเทียม ในขณะที่โลกหมุนก็จะสงแรงเหวี่ยง ทำให้ดาวเทียมเกิดการโคจรรอบโลกตามการหมุนของ โลก ซึ่งถ้าเราอยูบนพื้นโลกก็จะเห็นดาวเทียมอยูกับที่ดาวเทียมสื่อสารที่สงขึ้นไปครั้งแรกเมื่อปี 2508  โดย องคการโทรคมนาคมระหว่างประเทศ (INTERNATIONAL TELLECOMMUNICATIONS SATTELLITE ORGANIZATION ) หรือเรียกยอๆวา INTELSAT หลังจากนั้น INTELSAT ก็ไดสงดาวเทียมในปีต่าง ๆ ตอไป เรื่อย ๆ ผู้ริเริ่มใหแนวคิดการสื่อสารดาวเทียมคือ “อาเธอรซีคลารก” ( Arthur C. Clarke ) นักเขียนนวนิยาย และสารคดีวิทยาศาสตรผูมีชื่อเสียงในปลายคริสตศตวรรษที่ 20 เขาไดสรางสรรคจินตนาการของการสื่อสาร ดาวเทียมให้เราไดรับรูตั้งแตปค.ศ. 1945 โดยเขียนบทความเรื่อง “ EXTRA TERRESTRIAL RELAYS ” ในนิตยสาร “ WIRELESS WORLD ” ฉบับเดือนตุลาคมปค.ศ. 1945 ซึ่งบทความนั้นได้กลาวถึงการเชื่อมระบบ สัญญาณวิทยุจากมุมโลกหนึ่งไปยังอีกมุมโลกหนึ่งใหติดตอสื่อสารกันไดตลอด 24 ชั่วโมง โดยใชสถานี ถายทอดวิทยุที่ลอยอยูในอวกาศเหนือพื้นโลกขึ้นไปประมาณ 35,786 กิโลเมตร จํานวน 3 สถานี ในวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1957 ขอคิดในบทความของ อาเธอรซีคลารก เริ่มเปนจริงขึ้นมา เมื่อสหภาพโซเวียสรัสเซียไดสง ดาวเทียม “สปุทนิก 1” ( SPUTNIK 1 ) ซึ่งเป็นดาวเทียมดวงแรกของโลกที่ขึ้นสู่อวกาศไดสําเร็จและในเดือน ตอมาไดสง “สปุทนิก 2” ดาวเทียมดวงที่ 2 ขึ้นสูอวกาศโดยมีสุนัขชื่อ“ ไลกา ” ( LAIKA ) ขึ้นไปด้วย และในป ถัดมา เมื่อวันที่ 31 มกราคม 1958 สหรัฐอเมริกาก็ส่งดาวเทียมชื่อ “เอ็กซพลอเรล 1” ( EXPLORER 1 ) ขึ้นสูอวกาศสําเร็จเปนประเทศที่ 2 หลังจากนั้นมาทั้งรัสเซีย และสหรัฐอเมริกาตางก็สงดาวเทียมขึ้นสู่อวกาศอีกหลายดวง แตดาวเทียมเหลานั้นเป็นดาวเทียมเพื่อการสํารวจอวกาศทั้งสิ้น ตอมาเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1958 สหรัฐอเมริกาไดสงดาวเทียมเพื่อการสื่อสารดวงแรก มีชื่อวา “สกอร” ( SCORE ) ขึ้นสูอวกาศ และไดบันทึก สัญญาณที่เป็นคํากลาวอวยพร ของประธานาธิบดี “ไอเซนฮารว” เนื่องในเทศกาลคริสตมาสจากสถานี ภาคพื้นดิน แลวถายทอดสัญญาณมาสูชาวโลกนับเปนการสงสัญญาณวิทยุกระจายเสียงจากดาวเทียมมายังพื้น โลกไดเปนครั้งแรก เมื่อในวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1964 ประเทศสมาชิกสหภาพโทรคมนาคมระหวางประเทศ ( ITU ) จํานวน 11 ประเทศรวมกันจัดตั้งองคการโทรคมนาคมทางดาวเทียมระหว่างประเทศหรือที่เรียกว่า “อินเทลแซท” (INTELSAT : INTERNATIONAL TELLECOMMUNICATIONS SATTELLITE ORGANIZATION ) ขึ้นที่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐอเมริกา โดยใหประเทศสมาชิกเขาถือหุนดําเนินการใชดาวเทียมเพื่อการ โทรคมนาคมพานิชยแหงโลก INTELSAT ตั้งคณะกรรมการINTERIMCOMMUNICATIONS SATELLITE COMMITTEE ( ICSC ) เปนผูจัดการในธุรกิจตาง ๆ ตามนโยบายของ ICSC ไดแก การจัดสรางดาวเทียมการ ปลอยดาวเทียมการกำหนดมาตรฐานสถานีภาคพื้นดินการกําหนดคาเชาใชชองสัญญาณดาวเทียม  เปนตน ในวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1964 ไดมีการถายทอดโทรทัศนพิธีเปดงานกีฬาโอลิมปกครั้งงที่ 18 จาก กรุงโตเกียว ผานดาวเทียม “SYNCOM III” ไปสหรัฐอเมริกานับไดวาเปนการถายทอดสัญญาณโทรทัศนผาน ดาวเทียมครั้งแรกของโลก ในวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1965 COMSAT สงดาวเทียม “TELSAT 1” ที่รูจักในชื่อวา EARLY BIRD ส่งขึ้นไปเหนือมหาสมุทรแอตแลนติกนับไดวาเปนดาวเทียมเพื่อการสื่อสารเพื่อการพาณิชย์ดวงแรกของ โลกในระยะหลังมีหลายประเทศที่มีดาวเทียมเปนของตัวเอง ( DOMSAT ) เพื่อใช้ในการสื่อสารภายในประเทศ เชน PALAPA ของอินโดนิเซีย SAKURA ของญี่ปุน COMSTAR ของอเมริกา THAICOM ของประเทศไทย แตการสื่อสารระหวางประเทศยังใชดาวเทียม INTELSAT เปนหลักในการสื่อสารอยูขอบขายของระบบการสื่อสาร โดยผานดาวเทียม สามารถครอบคลุมพื้นที่ทั่วโลกโดยใชดาวเทียม 3 ดวง ยิงขึ้นไปในโคจรอยูเหนือเสนศูนย สูตร จากพื้นผิวโลกโดยมีระยะทางประมาณ 35,786 กม. ในตําแหนงที่ทํามุมซึ่งกันและกัน 120 องศา โดย การโคจรพรอมไปกับโลก ดวยความเร็วเทากับเวลาที่โลกหมุนรอบตัว ( SYNCHRONOUS ORBIT ) ดังนั้น ตำแหนงดาวเทียมจะคงที่ตลอดเวลาเมื่อเปรียบเทียบกับโลกโดยกําหนดให ดาวเทียมดวงที่ 1 โคจรอยูเหนือ มหาสมทรแอตแลนติกที่จุดเสนรุงที่ 335 องศาอีใชติดตอระหวางทวีป ยุโรป แอฟริกาและอเมริกา ไดแก่ดาวเทียม INTELSAT V ( F – 10 ) ดาวเทียมดวงที่ 2 โคจรอยูเหนือ มหาสมทรแปซิฟก ที่จุดเสนรุ้งที่ 174 องศาอี ใชติดตอระหวางทวีป เอเชียออสเตรเลียและอเมริกา ไดแกดาวเทียม INTELSAT V ( F – 3 ) ดาวเทียมดวงที่ 3 ไดโคจรอยูเหนือ มหาสมุทรอินเดีย ที่จุดเสนรุงที่ 60 องศาอีใชติดตอในระหวางทวีป เอเชียออสเตรเลียและอเมริกา ไดแกดาวเทียม INTELSAT V - A ( F – 15 ) นอกจากนั้น เหนือมหาสมุทรแตละดาน ยังมีดาวเทยมสำรองอีก 1 - 2 ดวงไวสําหรับในกรณีในกรณีที่ ดาวเทียมดวงหลักเกิดขัดข้องไมสามารถใชงานตามปกตไดในระบบสื่อสารดาวเทียม จะตองมีสถานี คมนาคม ภาคพื้น ดินตั้งตามจุดตาง ๆ ตามพื้นโลก เพื่อเปนสถานีรับสงสัญญาณระหวางพนโลกกับดาวเทียมโดยจะอยู่ห่างกันอยางมากที่สุดเทากับ 12,000 กม. หรือ ประมาณ 1 ใน 3 ของพื้นโลกโดยสถานภาคพื้นดินจะติดตอสถานีอีก แหงจะตองแลเห็นดาวเทียมดวงเดียวกัน ไมต่ำกวามุมเงย 5 องศา

2.  อภิปรายผล

        จากการศึกษาเรื่อง การศึกษาดาวเทียมที่โคจรอยู่รอบโลก อภิปรายผลได้ดังนี้ ในปัจจุบันมีดาวเทียมที่โคจรอยู่รอบโลกมีจำนวน 429 ดวง ส่วนใหญ่มักจะเป็นดาวเทียมสื่อสาร ดาวเทียมพยากรณ์อากาศ และดาวเทียมสำรวจ ตามลำดับ มีการอำนวยความสะดวกในชีวิตประจำวันเป็นอย่างมากเช่น การใช้แผนที่นำทาง ตรวจสอบสภาพอากาศ การสำรวจระบบนิเวศป่าไม้ และทางทะเล การใช้สัญญาณคลื่นโทรทัศน์ คลื่นสัญญาณโทรศัพท์ และรวมถึงการใช้ในการโทรคมนาคม เช่น การติดต่อสื่อสารกับนักบิน ดาวเทียมจึงมีประโยชน์ต่อมวลมนุษยชาติเป็นอย่างมาก หากไม่มีดาวเทียม การอำนวยความสะดวกอาจจะไม่เหมือนปัจจุบันนี้ ในฐานะผู้จัดทำมีข้อสังเกตเกี่ยวกับดาวเทียมที่จะมีขึ้นในอนาคต อาจจะมีการส่งสัญญาณไปยังกาแล็กซี่อื่นๆ เพื่อหาสิ่งมีชีวิตดาวดวงอื่น

3.  ข้อเสนอแนะ

        3.1  ในส่วนของการศึกษาดาวเทียมที่โคจรอยู่รอบโลก หากผู้ใดสนใจควรนำไปสานต่อเรื่องที่มาของการผลิตดาวเทียม วิธีการใช้งานของดาวเทียม และการส่งข้อมูลจากดาวเทียมมาสู่โลก

        3.2  ผู้ที่สนใจรายงานเล่มนี้ สามารถนำรายงานไปจัดทำเป็นสื่อมัลติมิเดีย เพื่อเผยแพร่สู่ชุมชนต่อไป